مقدمه به نام خداوند بخشنده مهربان اصفهان از شهرهاى بسيار قديمى ايران است ، موقعيت مناسب جغرافيايى و طبيعى اين شهر در مركز فلات ايران و خاك حاصلخيز و وجود زاينده‌رود در همهء دوران‌هاى گذشته به آن امكان داده است كه از مراكز مهم فعاليت‌هاى نژاد آريايى ساكن اين مرزوبوم باشد . آب و هواى مناسب آن ضرب المثل نويسندگان و شاعران بوده است . مردم آن به داشتن هوش و ذكاوت فوق‌العاده و ابتكار و هنرمندى ممتاز بوده‌اند . خاك اصفهان را از ديرباز هنرپرور و مردم آن را هنرآفرين معرفى كرده‌اند . گرچه هنوز در اصفهان حفارىهايى جهت روشن نمودن تاريخ اين شهر در دوره‌هاى هخامنشى و اشكانى و ساسانى به عمل نيامده ، ولى در دوره‌هاى اسلامى تاريخ ايران و طى چهارده قرن اخير ، پيوسته از شهرهاى مهم ايران به شمار رفته و در چند دوره پايتخت بوده ؛ بخصوص در دوران سلجوقيان ، پايتخت امپراتورى پهناورى بوده كه يك مرز آن را رود جيحون و مرز ديگرش را درياى مديترانه تشكيل مىداده است . در دوران صفوى ، به عنوان پايتخت اين سلسله ، شهرت جهانى داشته است . دربارهء تاريخ و جغرافيا ، رجال ، نويسندگان ، شاعران ، آثار تاريخى ،